India

In India werkt KIYO inhoudelijk samen met partners JVM, GUK en FLR. JVM en GUK zijn actief in de centraal gelegen deelstaten Chhattisgarh en Jharkand. Hun werk is in hoofdzaak gericht op het afdwingbaar maken van de rechten voor de ‘Adivadi's’, inheemse jongeren, in het bijzonder de Oeraon en Koraku. Partner FLR is een netwerk van 10 organisaties, werkzaam in de deelstaat Tamil Nadu (Zuid-India) rond de rechten van ‘Dalit’ (kastelozen) jongeren.

KIYO heeft na een jarenlange financiële ondersteuning van haar Indische partners in 2013 een belangrijk hoofdstuk afgerond. Helpen is immers ‘hulp overbodig maken’ en KIYO is trots deze doelstelling te hebben bereikt. 2013 werd het jaar waarin de partners voldoende begeleid werden om hun belangrijke werking zonder verdere externe financiering verder te zetten.

De voorbije jaren zijn de KIYO-partners uitgegroeid tot organisaties ‘waar naar geluisterd wordt’ en waar de overheid niet onverschillig tegenover kan blijven en werd er een opmerkelijke evolutie tot stand werd gebracht, namelijk het ‘inclusive value concept’. Er was een duidelijke evolutie van ‘supply chain’ - vorming en capaciteitsopbouw van tribale en Dalit kinderen en jongeren - naar ‘value chain’: de gevormden dragen de aangeleerde vaardigheden over op de hele gemeenschap. De partners slaagden er ook in om als kleine organisaties op districts- en deelstatenniveau bewustmakingscampagnes en ronde tafelconferenties succesvol uit te werken. Dit leidde tot een verhoogde kennis en bewustzijn onder de lokale bevolking over hun economische, sociale en politieke rechten, zoals ‘recht op onderwijs’.

KIYO ontving geen nieuwe subsidies voor de verlenging van het programma in India. KIYO wil ook na de partnerfinanciering een open dialoog met haar partners behouden om de impact van de voorbije projecten op termijn te evalueren. Bovendien kan ze zo ook de deur op een kier houden voor eventuele nieuwe projecten en financieringen die nog specifieker georiënteerd zijn op de kinderrechtenbenadering.  Hiervoor behoudt KIYO een nauw contact met haar Programmafacilitator die zich actief zal blijven inzetten voor de regio. 

Het Tribale programma

Acht procent van de Indiase bevolking bestaat uit Tribalen. In de deelstaten Jharkand en Chhattisgarh bedraagt hun aantal echter meer dan 25%. Tribalen vormen de oorspronkelijke bewoners van India en zijn één van de meest gemarginaliseerde bevolkingsgroepen in het land. Ondanks het bestaan van een Indiase wet die gelijke rechten vooropstelt voor elke bevolkingsgroep, wordt deze wet in de praktijk niet nageleefd.De Tribalen

hebben nog altijd geen gelijke kansen binnen de Indiase samenleving. Zij kunnen vaak niet rekenen op voldoende landbouwgronden en dus onvoldoende inkomen met onder andere hongersnood tot gevolg. Armoede bemoeilijkt verder ook de toegang tot het onderwijs en de

arbeidsmarkt. Ook zijn zij vaak niet op de hoogte van hun rechten. Deze situatie gecombineerd met een gebrek aan gezondheidszorg, voldoende schoon drinkwater, leiderschap en georganiseerde bewegingen maakt hen erg kwetsbaar voor invloeden van buitenaf. Ze worden nauwelijks

opgenomen in de samenleving en ze lopen een groter risico om verslaafd te raken aan alcohol en drugs. Zo komen zij vaak terecht in de criminaliteit, worden ze een doelwit van de politie en geraken ze niet uit de vicieuze cirkel van uitsluiting en armoede.

Het Dalit programma

Hoewel discriminatie op basis van kasten verboden is, zijn de Dalits, de laagste kaste binnen het klassieke Hindoekastensysteem, dagelijks slachtoffer van discriminatie.Dalits kunnen slechts terugvallen op beperkte basisvoorzieningen zoals land, drinkbaar water of elektriciteit en werken vaak tegen een hongerloon voor grootgrondbezitters. Eveneens hebben ze nauwelijks of geen ervaring met leiderschap en beschikken ze over te weinig kennis over hun rechten waardoor ze er moeilijk voor kunnen opkomen. Vooral meisjes en vrouwen in familieverband worden gediscrimineerd. 

 

Ook de rechten van de kinderen onder de Dalits worden vaak flagrant geschonden. Ondanks de wet die basisonderwijs als een recht voor elk kind beschouwt, genieten deze kinderen nauwelijks enige vorm van onderwijs. Vaak zien de ouders geen meerwaarde in goede scholing voor hun kinderen. Niet enkel is de kwaliteit van het onderwijs niet optimaal, ook is kinderarbeid voor de gezinnen vaak een noodzaak om een gezinsinkomen te hebben dat voldoende hoog is om te overleven. Door hun gemarginaliseerde situatie hebben de Dalits, en dus ook de Dalitkinderen, geen andere optie dan het vuile werk te doen dat andere groepen niet willen doen.

Nieuwsbrief